Συνδικάτο ΟΤΑ: Οργάνωση της πάλης κατά των εργατικών ατυχημάτων

Σε οργάνωση της πάλης καλεί η ΔΑΣ-ΟΤΑ με αφορμή την πυκνότητα των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων στον κλάδο, διεκδικώντας άμεσα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.

Συγκεκριμένα, το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής στο πλαίσιο στάσης εργασίας καλεί σε συγκέντρωση για τα εργατικά ατυχήματα το μεσημέρι της Πέμπτης 14 Σεπτέμβρη στο υπουργείο Εργασίας.

Η ΔΑΣ – ΟΤΑ στην ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής:

«Το ταξικό κίνημα έχει ανοίξει εδώ και χρόνια το ζήτημα της υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία.

Η πυκνότητα όμως των θανατηφόρων εργατικών «δυστυχημάτων» επιβάλλουν να ενισχύσουμε την παρέμβασή μας.

Το προηγούμενο διάστημα έχουμε αναδείξει τις ανθυγιεινές συνθήκες για τους εργαζόμενους εξαιτίας του μολυσματικού περιβάλλοντος της εργασίας, κυρίως στην καθαριότητα. Ωστόσο, περιστατικά καρκίνων ή λοιμώξεων, όπως η ηπατίτιδα, «χάνονται» μέσα στο γενικό πλαίσιο της μη καταγραφής των επαγγελματικών ασθενειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχουν καν ιατρικοί φάκελοι του προσωπικού.

Πέρα από το μολυσματικό περιβάλλον, υπάρχουν και άλλοι κίνδυνοι που έχουν άμεση συνέπεια στην υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων.

Αυτοί είναι, για παράδειγμα, οι κίνδυνοι που προκύπτουν λόγω της εντατικοποίησης της δουλειάς λόγω έλλειψης προσωπικού, από την παλαίωση των οχημάτων και τη μη ανανέωσή τους (λόγω οικονομικών δυσκολιών, όπως λένε οι δήμαρχοι), από την αξιοποίηση από τις δημοτικές αρχές κάθε είδους σχέσης εργασίας στην καθαριότητα ή σε άλλα τεχνικά συνεργεία, χωρίς εκπαίδευση ή χωρίς ΜΑΠ, αλλά και από τις αναδιαρθρώσεις στους δήμους.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι ασύνδετη με τα 30 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα των τελευταίων 3 ετών, με τους εκατοντάδες τραυματισμούς που πολλές φορές δεν καταγράφονται καν ως εργατικά ατυχήματα.

Ο φόρος αίματος που πληρώνει η εργατική τάξη σε όλους τους κλάδους από την έλλειψη μέτρων προστασίας από τον επαγγελματικό κίνδυνο οφείλεται στην πολιτική όλων των κυβερνήσεων που θυσιάζει τα εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα και την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η μειωμένη χρηματοδότηση των δήμων, η έλλειψη μέτρων και οι ανεπαρκείς έλεγχοι για την προστασία των εργαζομένων, αποτελούν πλευρές αυτής της πολιτικής. Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και η υποβάθμιση της αναγκαίας έρευνας για τα θέματα υγιεινής και ασφάλειας, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά και με την υποβάθμιση και προσπάθεια συρρίκνωσης του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (ΕΛΙΝΥΑΕ).

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση το ταξικό κίνημα παρεμβαίνει, διεκδικώντας:

Να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών, με ουσιαστικό έλεγχο από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της εργοδοτικής ευθύνης για τη συνδυασμένη εφαρμογή του συνόλου της νομοθεσίας και των κανονισμών. Ενδεικτικά: Οργάνωση εργασίας με κριτήριο την ασφάλεια και την προστασία της υγείας του εργαζόμενου.

Ανανέωση στόλου οχημάτων. Χωρίς ΚΤΕΟ και χωρίς διασφάλιση όλων των προδιαγραφών ασφάλειας, σύμφωνα με τους κανονισμούς, να μην κινείται κανένα όχημα.

Διασφάλιση του αναγκαίου εξοπλισμού για κάθε εργασία με πλήρη συστήματα ασφαλείας.
Μέτρα προστασίας των εργαζομένων από την έκθεση σε χημικούς, φυσικούς, βιολογικούς, εργονομικούς παράγοντες.
Συστηματική ιατρική παρακολούθηση από γιατρό εργασίας της υγείας των εργαζομένων ανάλογα με τον επαγγελματικό κίνδυνο, με δωρεάν ιατρικές εξετάσεις και ιδιαίτερη φροντίδα στις εγκύους και γενικότερα στις εργαζόμενες γυναίκες.
Παροχή όλων των αναγκαίων ΜΑΠ σε όλους τους εργαζόμενους, αναθεώρηση της σχετικής ΚΥΑ για τα ΜΑΠ με αναπροσαρμογή στις νέες συνθήκες και με κριτήριο την προστασία των εργαζομένων κ.ά.
Αποφασιστική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και της υλικοτεχνικής υποδομής του ΣΕΠΕ.
Δημιουργία κρατικού σώματος Τεχνικών Ασφαλείας και Γιατρών Εργασίας και υπηρεσιών ΥΑΕ ενταγμένων στο αποκλειστικά Δημόσιο Σύστημα Υγείας, κατάργηση των ΕΞΥΠΠ και κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της ΥΑΕ.
Ουσιαστική καταγραφή εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.
Οι επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας θα πρέπει να έχουν αποφασιστικό χαρακτήρα και όχι γνωμοδοτικό, με αλλαγή του νόμου, με δυνατότητα να σταματούν τη λειτουργία υπηρεσιών αν δεν πληρούν τους όρους Υγιεινής και Ασφάλειας. Δεν μπορεί να μην υπάρχουν Μέσα Ατομικής Προστασίας των εργαζομένων στην υπηρεσία και να επιτρέπεται να βγουν για δουλειά ή να είναι χωρίς τα απαραίτητα εμβόλια. Δεν μπορεί να βγαίνουν οχήματα που δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις ή χωρίς τα βασικά έγγραφα. Δηλαδή οι επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας να έχουν ουσιαστικές αρμοδιότητες.
Πλήρη κάλυψη των αναγκών των εργαζομένων από τον επαγγελματικό κίνδυνο με ευθύνη του κράτους και αποκλειστική επιβάρυνση του κράτους και της ΤΔ. Κατοχύρωση της εργοδοτικής εισφοράς για την ασφαλιστική κάλυψη του εργαζόμενου από τον επαγγελματικό κίνδυνο. Πλήρη και απολύτως δωρεάν κάλυψη της νοσοκομειακής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της ιατρικής αποκατάστασης σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή της επαγγελματικής ασθένειας. Πλήρεις αποδοχές για τους εργαζόμενους για όλο το διάστημα απουσίας από την εργασία λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας (όπως εάν δούλευαν), επανεκπαίδευση, επανένταξη στην εργασία. Πλήρης σύνταξη γι’ αυτούς που δεν μπορούν να εργαστούν ή για τις οικογένειες τους σε περίπτωση θανάτου του εργαζόμενου.
Κρατική μέριμνα για τις οικογένειες των θυμάτων από εργατικά ατυχήματα, ανεξάρτητα από σχέση εργασίας, εργοδοτική εισφορά στα ΒΑΕ για την κάλυψη επαγγελματικού κινδύνου.
Αυστηροποίηση με αλλαγές του άρθρου 36 του Κώδικα για το καθεστώτος 24ωρη λειτουργίας των υπηρεσιών. Να υπάρχει μόνο για σημεία όπου δημιουργείται πρόβλημα στην ημερήσια λειτουργία και όχι αυτό που ισχύει σήμερα με την εκτεταμένη λειτουργία.
Μείωση της φορολογίας των εργαζομένων, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων στον κλάδο Σύνταξης, στην κατεύθυνση της κατάργησής τους, και άμεση κατάργηση των εισφορών στον κλάδο Υγείας.
Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας. Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Είναι αναγκαία η ένταση της οργάνωσης στους χώρους δουλειάς, η παρέμβαση των σωματείων απέναντι σε όποια εργοδοτική τρομοκρατία γενικά, αλλά και ειδικά σε συναδέλφους με ευέλικτες σχέσεις εργασίας.

Απέναντι σε αυτούς που μας καλούν να συνεχίσουμε να θυσιάζουμε την υγεία μας και το σύνολο των δικαιωμάτων μας στο βωμό του κέρδους και της αντιλαϊκής πολιτικής, οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας για την ανάκτηση των απωλειών της κρίσης, για αυξήσεις στους μισθούς, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας».